Αντί εισαγωγής...

Το αντικείμενο της ιστορίας μπορεί να οριστεί ως η περιγραφή της ζωής των λαών και της ανθρωπότητας. Στόχος αυτού του ιστολογίου είναι να παρουσιάσει την ιστορία της ανθρωπότητας μέσω των μνημείων και των κατασκευών παλαιών και σύγχρονων που κατασκεύασε ο άνθρωπος. Κάθε ανθρώπινο έργο άφησε ένα αποτύπωμα στην εξέλιξη της ιστορίας και την επηρέασε σε μεγάλο ή μικρό βαθμό.

Μέσω του ιστολογίου θα εξιστορηθεί και η ζωή των προσωπικοτήτων που έπαιξαν τον ρόλο τους στην υλοποίηση τέτοιων κατασκευών. Οι προσωπικότητες έμειναν γνωστές στην ιστορία είτε μέσω τον έργων που κατασκεύασαν.

• Ο Περικλής, ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης και ο Φειδίας για τον Παρθενώνα…
• Ο Ιουστινιανός με τους αρχιτέκτονες Ανθέμιο και Ισίδωρο για την Αγία Σοφία…
• Ο Χαρίλαος Τρικούπης και ο Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης για τον Ισθμό της Κορίνθου…

Το περιεχόμενο του ιστολογίου δεν θα περιοριστεί εδώ. Θα περπατήσουμε μέσα από τα στενά της Σιάτιστας, αφού κατά ένα κύριο σκοπό στους κατοίκους το ιστολόγιο (http://walkingsiatista.blogspot.gr/)  αναφέρεται, τα αρχοντικά της και τις εκκλησίες της. Κάθε περιοχή της έχει συγκεκριμένο τοπωνύμιο, κάθε δρόμος της έχει συγκεκριμένο όνομα και θα προσπαθήσουμε να μάθουμε περισσότερα για αυτό στον οποίο αναφέρεται.

Τα Επτά Θαύματα του Κόσμου - Το Χρυσελεφάντινο Άγαλμα του Δία στην Αρχαία Ολυμπία

Το Χρυσελεφάντινο Άγαλμα του Δία κατασκευάστηκε από τον διάσημο γλύπτη Φειδία στο εργαστήριο του στην Αρχαία Ολυμπία και βρισκόταν στο ιερό του θεού στην Αρχαία Ολυμπία.

Οι περιγραφές του έχουμε προέρχονται μόνο από μαρτυρίες και αναπαραστάσεις του σε αρχαία νομίσματα.

Η κατασκευή του διήρκεσε οκτώ χρόνια και ολοκληρώθηκε πιθανότητα το 435 πΧ. Η τεχνική του Φειδία βασιζόταν ουσιαστικά σε ξύλο. Το σώμα των αγαλμάτων του ήταν ξύλινο και το εμποτιζόταν από ένα ειδικό υγρό για να μην αποξηρανθεί. Το ξύλο ήταν ντυμένο με στρώματα χρυσού και πλάκες ελεφαντοστού. Τα μάτια ήταν από πολύτιμους λίθους. Ο μανδύας από χρυσό. Το δάφνινο στεφάνι στο κεφάλι του ήταν από πράσινο σμάλτο. Ο καθήμενος Δίας ξεχώριζε μέσα στον ναό επάνω σε τρία σκαλιά και σύμφωνα με εκτιμήσεις έφτανε τα δώδεκα  μέτρα σε ύψος. Το άγαλμα ήταν περιτριγυρισμένο από τριάντα έξι ψηλές κολώνες από γρανίτη. Στο αέτωμα βρίσκονταν τεράστιες περίτεχνες αναπαραστάσεις με εικοσιένα αγάλματα.

Ο Δίας καθόταν σε έναν θρόνο που ήταν κατασκευασμένος από ελεφαντόδοντο, χρυσό, έβενο και άλλες πολύτιμες πέτρες. Στο δεξί του χέρι ο Δίας κρατούσε ένα μικρό άγαλμα της θεάς Νίκης και στο αριστερό του ένα δεμάτι με κεραυνούς, που ήταν το σήμα κατατεθέν του θεού. Παντού γύρω του βρίσκονταν πλήθος από αγάλματα που παρίσταναν άλλες μεγαλοπρεπείς σκηνές. Στα πόδια του ήταν δύο σφίγγες με έφηβους άνδρες. Πιο πίσω οι τρεις Χάριτες. Οι άθλοι του Ηρακλή, η μάχη του Θησέα με τις Αμαζόνες και η οικογένεια της Νιόβης. Δύο καθιστά λιοντάρια φύλαγαν τον Δία. Στα πλαϊνά βρίσκονταν μετάλλινες πλάκες με χαραγμένες παραστάσεις της αναδυόμενης Αφροδίτης, το πολεμικό άρμα του Ήλιου, και το άρμα της Σελήνης. Η σκεπή πάνω από το άγαλμα ήταν ανοικτή για να μπαίνει άπλετο φως. Επισκέπτες όπως ο Αιμίλιος Παύλος, νικητής επί των Μακεδόνων, έμεινε έκπληκτος από την μεγαλοπρέπεια του αγάλματος και από την τελειότητά του.

Το ανεκτίμητο αυτό ανάθημα πέρασε μια ταραχώδη περίοδο μέχρι την ολική καταστροφή του. Αρχικά χτυπήθηκε από κεραυνό δίχως να υποστεί σοβαρές ζημιές ενώ στην συνέχεια το 40 μΧ, ο ιδιόρρυθμος αυτοκράτορας της Ρώμης Καλιγούλας ήθελε να μεταφερθεί το άγαλμα στην Ρώμη και να αντικατασταθεί το πρόσωπο του από την δική του μορφή. Το ταξίδι αυτό δεν πραγματοποιήθηκε αφού το καράβι πριν αναχωρήσει κάηκε από κεραυνό.

Καταστράφηκε κατά τον 5ο αιώνα μΧ κατά την περίοδο των διώξεων του Αυτοκράτορα του Βυζαντίου Θεοδοσίου κατά του αρχαίου ελληνικού κόσμου και δυστυχώς δεν βρέθηκε ούτε καν αντίγραφο του.

Στο παρακάτω βίντεο γίνεται ένα αφιέρωμα στο άγαλμα του Δία:

http://www.youtube.com/watch?v=KDXVP92-pic